Geheimzinnig bezoek

Dit jaar viel het Brandwondencentrum Groningen in de prijzen.
Onze ambassadeur kwam een bezoek brengen.

Dat betekende veel geheimzinnigheid, want een dergelijk bezoek houd je geheim tot het zo ver is. Hans Kazàn kwam vooral voor onze jeugdige patiënten. Maar doen alsof de volwassenen er niet zijn gaat ook niet. De volwassen patiënten herkenden hem direct. Toen Hans de kaarten uit de handen van de bezoekers toverde was de verbazing enorm. Harten 7 lijkt een heel onvoorspelbare kaart. Zo kies je die ongewild uit het pak kaarten en ook als je denkt dat je de tweede keer een ander kiest krijg je de harten 7 steeds in je handen. Het lijkt wel of je zelf geen invloed meer hebt over je handelen.

Daarna naar de kinderen
Er lag een jongetje van 6 jaar op de afdeling, hij was altijd wel in voor wat afleiding. Zijn vader zat op een stoel bij het raam en genoot mee van de verrassingen die Hans zijn zoon liet zien. Een rode bal kwam uit de lucht tevoorschijn. Voor Hans een koud kunstje, maar het werd nog gekker, want ook uit je oor kun je ballen laten komen en wanneer je telt hoeveel het er zijn, blijken toch tientallen ballen te komen en zo snel als ze komen, zo snel verdwijnen ze ook weer in de broekzak van Hans.

Een ander jongetje, koortsig ziek, had tijdens zijn opname bij ons, nog niet veel gezegd, laat staan gelachen. Toen Hans een toverstok te voorschijn haalde en de jongen liet zien hoe de bel in de toverstok van onder naar boven klom en de glittertjes liet schitteren kwam het manneke los.
“Toverstok!” Samen met zijn moeder genoot hij van de kunsten en het bezoek van Hans.
Hij mocht de toverstok ook nog houden, dat gaf een glimlach op zijn gezichtje.

Jan Kees Zuiker,
Pedagogisch medewerker kinderbrandwondencentrum Groningen