Een "MSN chat" met onze ambassadeur Hans Kazàn
SMS, e-mail, weblogs, allemaal communicatie middelen van deze tijd. Aangezien onze doelgroep de jeugd is, moeten we dus mee met de tijd. Daarom kroop Bianca Habing, lid van de PR groep, achter de PC en zocht contact met onze ambassadeur.
“Hoi Hans, ben je R? Het is alweer tijd voor je jaarlijkse bijdrage voor de activiteitenkrant. Heb je ff tijd? Hoe kijk je terug op afgelopen jaar?
Het was een druk jaar, in alle opzichten. Ik mocht op “visite” bij de vakantieweken in Hattem en Apeldoorn. Ik goochelde tussen de wilde dieren in Dierenpark Emmen. Dergelijke bezoeken maken het ambassadeurschap voor mij zeer waardevol. Ik voel mij zeer bevoorrecht dat ik een bijdrage kan leveren aan de activiteiten, bestemd voor de gezinnen die te maken hebben gehad met brandwonden. Want als vader besef ik maar al te goed hoe kostbaar gezondheid is. De tijd vliegt, één seconde is zo voorbij. Dezelfde seconde kan helaas ook genoeg zijn om iemand zijn leven voorgoed te veranderen, want brandwonden zijn vaak opgelopen in een fractie van een seconde. Natuurlijk las ik ook het persbericht van de VSBN (De Verenigde Samenwerkende Brandwondencentra Nederland). De cijfers laten een toename zien van het aantal behandelde patiënten in de brandwondencentra. Het aantal doden door brand is tot mijn schrik zelfs verdubbeld. Hieruit blijkt maar weer eens dat ongelukken zich niet laten “middelen” over de jaren heen. Stimulans om vooral door te gaan. Iemand vroeg mij of ik niet somber werd van een dergelijk bericht. Mijn antwoord was nee, het is zeer verdrietig een dergelijke toename te constateren, maar het is vooral een enorme stimulans om weer heel hard aan het werk te gaan. De gevolgen van brandwonden zijn ingrijpend en levenslang, maar met de juiste zorg en instelling lukt het vaak weer “op te staan”, door te gaan en te genieten van het alledaagse leven. Op het moment van het ongeluk kunnen de kinderen, maar vooral de ouders, de broertjes en zusjes zich vaak niet voorstellen dat ze ooit weer zullen lachen. Maar gelukkig heb ik tijdens de vakantieweken met eigen ogen kunnen zien dat de kinderen, tieners en jongeren ontzettend weerbaar zijn! Allemaal levenslustige jongens en meiden die goed hebben leren omgaan met de gevolgen van brandwonden. Complimenten en respect. Ik wil graag al deze kinderen, tieners en jongeren een enorm compliment geven. Zij zijn de reden dat onze vrijwilligers zich jaar na jaar blijven inzetten voor de Stichting Kind en Brandwond. Er is voor een vrijwilliger geen mooiere beloning denkbaar, dan zelf het effect te zien van zijn of haar bijdrage. Dat is voor mij ook de reden om al zoveel jaren met trots ambassadeur te zijn van Kind en Brandwond. Onlangs bracht ik nog een bezoek aan het brandwondencentrum in Groningen. Natuurlijk vraag ik me wel eens af of de kinderen wel zitten te wachten op een bezoek van Hans Kazàn aan hun bed. Maar als ik een kind zie lachen, omdat ik een balletje uit zijn oor tover, dan is het voor mij geslaagd. Niets therapeutisch, maar gewoon even een momentje niet aan je brandwonden denken. Maar het echte werk, dat wordt al jaren gedaan door alle vrijwilligers van de Stichting Kind en Brandwond, waarvan een groot deel als professional werkzaam is in een van de brandwondencentra in Beverwijk, Groningen of Rotterdam. Ik hoop ook komend jaar op uw steun te mogen rekenen.
Een hartelijke groet,
Hans Kazàn Bedankt Hans, zie je vnzlfsprknd weer snel ergens bij Kind en Brandwond?☺!
|